Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2016

Egotrip

ego-woord-letterzetseltype-18610583Al jaren wil ik een keer in mijn eentje naar Nederland, om alleen ” mijn ding” te doen. Een echte egotrip dus.

 Weken van te voren begint Rien me al uit te leggen hoe zijn auto werkt. Ik rijd er in Nederland altijd in, maar deze keer moet ik veel meer weten. Zoals over de fourwheeldrive, handig als de weg glad is. Omdat de telefoonverbinding slecht is in ons huisje moet ik met Facetime leren omgaan. Dan kunnen we op die manier contact houden. Thuis, onder toeziend oog van Rien, gaat dat best, later wordt het een wanhoop: het is heel knap hoe ik altijd de knopjes weet te vinden waar ik beter af kan blijven….

De eerste dag van de heenreis verloopt voorspoedig, ook omdat ik aangenaam reisgezelschap heb. De volgende dag plenst het onophoudelijk.  L. en ik krijgen de ruitenwisser niet in de goede stand, zelfs niet als we op een parkeerplaats alles uitproberen. Uiteindelijk wordt Rien gebeld en is het zo opgelost.

Als ik mijn copiloot in Almelo op het station heb afgeleverd, leidt de routeplanner me via een schitterende route naar ons huisje. Dat is nu precies wat ik wilde, plekken zien waar ik lang niet geweest ben…

'n Prachtige omgeving

’n Prachtige omgeving

 Meteen bij aankomst is er al paniek. Ik kan de opladers van de telefoon en laptop niet vinden. Tegenwoordig kan een mens toch echt niet meer zonder! Maar Rien weet raad, hij weet precies waar hij ze opgeruimd heeft. Bovendien schijnt zo’n oplader niet eens duur te zijn, paniek voor niks dus.

 Gelukkig doe ik de volgende ochtend meteen wat boodschappen, want daarna ben ik aan huis gekluisterd door de ijzel. Mijn plannen voor het vieren van mijn verjaardag worden bevroren en dus zit ik daar helemaal in mijn uppie. Wel krijg ik zo’n 25 mails, berichten en Facetimegesprekken. Thuis liggen een paar ansichten in de bus en zelfs hier op het park is er een kaart bezorgd. De dag ervoor was er al een boeket afgeleverd bij de receptie. Glibberend heb ik dat opgehaald.

 

Leuke felicitatiekaart

Leuke felicitatiekaart

Maar ik verveel me geen seconde. De tekst van mijn boek is af, Rien zet die in het format van de uitgever en ik moet dat weer controleren. Zo breekt dat programma woorden verkeerd af, dan staat er afbr en begint de volgende zin met eken. Ook het uitlijnen gaat niet helemaal goed. Daarna bedenkt Rien dat er aan het eind van de hoofdstukken foto’s geplaatst kunnen worden. Ik heb pakweg 1000 oude ansichten van Die op mijn computer en met het uitzoeken ben ik wel even zoet. Dagenlang zit ik met de laptop voor mijn neus met rechts de IPad, in directe verbinding met Rien. Ik heb werkelijk niet de tijd om hem te missen..

 Op mijn verjaardag zelf, als de ijzel weg is,durf ik ’s middags voor het eerst weer in de auto. En dat is zo leuk: de verkoopster bij de drogist herkent me en de serveerster die een kop koffie brengt ook en ze neemt alle tijd voor mij. Het maakt deze bijzondere dag toch nog leuk.

 Onze novemberoppas stuurt me een bericht: Vind je het leuk als we komen theedrinken? Ja, antwoord ik. Volgende bericht: En vind je het ook leuk als we je voor je verjaardag een etentje aanbieden in het restaurant naast het park? Zeg dan maar eens nee…Ze nemen ook nog een prachtig boeket mee. En de eerste dag had ik mezelf al getrakteerd op een bos tulpen. Het huisje lijkt wel een bloemenstal, wat geniet ik daarvan!

Die vrijdag is er nog iets leuks. Ik ga lunchen met een oud-collega die ik na 1989 nog maar sporadisch heb gezien. Ze neemt een bak met bloembollen mee, niet wetend hoe gek ik daarop ben. En helemaal bizar: er komt nog een felicitatie binnen van een oud-collega, met wie ik al tijden geen contact meer heb.

 Op zaterdag heb ik alsnog het verjaardagsprogramma: eerst naar mijn moeder en daarna naar een vriendin in Leeuwarden. Alleen al de reis, pure nostalgie! Zelfs het verdwalen in die stad kan mijn humeur niet bederven. Met S. heb ik frequent contact via Wordfeud en de mail, maar het is zes jaar geleden dat we elkaar echt gezien hebben. Ik krijg eerst een rondleiding door  haar dertigerjarenhuis. Ze heeft het helemaal in die stijl ingericht, samen met Marktplaats. Aan nieuwe spullen hecht ze niet, ze gaat liever de hele wereld over tijdens vakanties. Zelfs in het donker vind ik de terugreis leuk.

 Op zondag ga ik naar een andere verjaardag. Het lijkt eerst wat oubollig, een beetje visite, maar het ontaardt in een reuze gezellige boel. Wij, de gasten, zijn proefpersoon bij een gezelschapspel dat de gastheer en gastvrouw zelf hebben bedacht. Het loopt nog niet helemaal op rolletjes en juist dat maakt het verrassend leuk. Voor mijn geboortedag heeft J. kaarsenhouders gekocht die qua kleur precies passen bij onze nieuwe bank. Dat wist ze niet eens. Hoezo, toeval bestaat niet?

 De dag erna komen onze andere vaste oppassers op bezoek. Dat is gewoon gezellig. Op dinsdag lunchen vrienden -die in Frankrijk hun tweede huis hebben-  bij mij. Ik krijg een spannend boek en voor Rien  geven ze alvast een cadeautje mee. Dat kunnen ze eigenlijk best op zijn verjaardag komen brengen, want ze rijden op hetzelfde moment terug naar La Douce France als ik.foto

 

Woensdag nog even op familiebezoek en ja, in die plaats is ook de kledingzaak waar ik graag kom. Het is er een gekkenhuis, want de opruiming is net begonnen. Ik stort me tussen de grijpende en graaiende vrouwen en heb binnen de kortste keren een paar leuke dingen te pakken. Dan naar de familie, die me bezorgd ontvangt: Gaat het wel goed tussen jou en Rien? Vrijwel iedereen kent mijn wens om eens alleen naar Nederland te gaan, maar het was hen ontgaan. Ik kan ze verzekeren dat het allemaal nog goed zit.

 De dag erna drink ik koffie bij vrijwilligers die ons 7 jaar hebben geholpen op de camping. Binnen een mum van tijd hebben we het over de meest opvallende gasten van de camping, het onderwerp van mijn Gastenboek.

 En dan is het alweer bijna voorbij. Ik pak de auto in, maak het huisje een beetje schoon en vertrek de volgende ochtend naar mijn vriendinnen in de Randstad. Als ik even met hen meega naar de kaasboerderij, ben ik onder de indruk van het mooie landschap daar. Dat is niet aan dovemansoren gezegd, meteen krijg ik een twee uur durende rondleiding door Nieuwkoop, Boskoop, Zwammerdam en omstreken. Daar zijn maar twee woorden voor:Geweldig Genoten!266px-Watertoren_(De_Meije)

 

Na een nachtje slapen is het vroeg opstaan: L  wordt om 8 uur bij me afgezet en dan weg, op naar huis. In België is het echt naar winterweer. Gelukkig knapt het later op en mede dankzij de cafeïne kan ik toch in 1 dag 1077 km overbruggen. Een bikkel noemt de man van L. mij. Ik vind het zelf ook wel stoer, maar voorlopig was dit het, mijn egotrip.

Nu weer in het gareel, mijn boek uitgeven. Daarover de volgende  keer meer.

Read Full Post »