Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2013

Onze laatste gasten zijn net vertrokken, nu kunnen we ons voorbereiden op een paar maanden klussen. Maar eerst genieten we nog van de prachtige herfst. Er zijn mensen die deze periode verschrikkelijk vinden. Ze zien het als verval, als het voorspel van een lange, donkere en koude winter. Ik heb het altijd als een extraatje ervaren, een verlengstuk van de zomer, met een overdaad aan prachtige kleuren. Adembenemend mooi vind ik het hier.

Onze oppassers hebben in de eerste weken van oktober schitterend weer, ze gaan bijna iedere dag het zwembad in. Na gedane arbeid – ze werken hier weer heel hard- is het ook goed toeven langs het water. De gasten die meteen daarna hier aankomen,  leerden we kennen als echte caravanners. Daarom hadden wij hen niet ingeschat als mogelijke huurders  van onze gîte. Maar het is nog sterker, vanwege onze vakantie zijn ze bereid om die van hen te verschuiven. Het is dus daarom extra te hopen dat ze lekker weer hebben. Op hun tweede dag hier regent het vrijwel onophoudelijk, wat tamelijk uniek is. En het lijkt alsof toen Iemand heeft bedacht dat  de herfst maar moest beginnen. De dagen erna is het prachtig weer, we kunnen nog in een T-shirt buiten zitten En tegelijkertijd zien we de hellingen om ons heen in sneltreinvaart in herfsttinten verschieten. Het is een overweldigende waterval aan kleuren.

IMG_1425

En net als in Nederland is het ook hier de periode van de paddenstoelen. Fransen gaan er massaal op uit om ze te zoeken en verschillende mensen vragen ons of wij ook op speurtocht gaan. Het lijkt haast wel een onderdeel van het inburgeringproces. Maar nee, wij durven dat niet aan. Je moet goed weten wat het verschil is tussen een eetbare en een giftige. Zelfs gewapend met een paddenstoelenboek gokken we het er niet op. Toch zetten we onze eerste stapjes op dat pad: er is een speciale tentoonstelling in Die van de paddenstoelenclub. Er zijn grote wanden met informatie, er liggen 150 verschillende soorten op plastic bordjes, met de naam erbij, de vindplaats, of ze eetbaar zijn, giftig of zelfs dodelijk. Juist dat laatste maakt dat wij ze nog steeds niet durven te rapen….

In onze tuin staan er ook een paar, die nemen we mee, want ze kunnen daar ter plekke worden beoordeeld. Maar óf de man vindt vrouwen dom, óf hij houdt niet van buitenlanders, maar zijn antwoord is minimaal: Het is een niet eetbare  champignon  ( de vertaling voor paddenstoel). Ja, dat wist ik zelf ook wel.

Leuk is ook dat alle restaurants in Die dit weekend  hun menu’s erop hebben aangepast, met de eetbare soorten natuurlijk…IMG_1417

Onze gasten maken iedere dag lange wandelingen.  Ze hebben oog voor de kleuren, voor de paddenstoelen en voor al het andere natuurschoon. Verwonderd vragen ze zich af waarom er in oktober niet meer toeristen zijn. Ja, dat snap ik zelf niet zo goed: de omgeving is ook in de herfst prachtig, het weer vrijwel altijd goed. En de sfeer is weer typisch Frans nu de grote stromen mensen weg zijn: alle voorwaarden om echt te genieten.  Dat doen we dan toch lekker zelf?

Ondertussen leef ik me weer helemaal uit in de keuken, voor al het bezoek dat langs komt. Mijn oud-collega van de Emacipatieraad noemt me nog net niet een soeptrien ( woordspeling op soepterrine), maar herinnert zich nog precies de soep die ze hier eerder at, met alle ingrediënten..Een paar keer maak ik een pompoensoep. Alleen al vanwege de kleuren is die momenteel mijn favoriet. Hier mijn laatste experiment:

Jacqueline’s herfstsoep                                                      

IMG_1434800 gram pompoen, geschild

300 gram prei, in ringen

200 gram ui

100 gram broccoli

2 rundvleesbouillonblokjes

1  afgestreken eetlepel kerrie

peper en zout

Bereiding: Doe de gesneden groenten in de pan en voeg zoveel water toe tot ze net onderstaan en doe de bouillonblokjes erin plus de kerrie. ( Ik meet precies af: 1 liter betekent 2 rundvleesbouillonblokjes). Breng dit aan de kook en laat het een uur heel zachtjes doorkoken.  Pureer de groenten, doe ze terug in de pan en maak op smaak met nog wat kerrie, peper en zout.

PS:  Is de pompoen zwaarder, voeg dan wat meer andere groenten en water toe, plus een bouillonblokje extra.

Ook op deze manier genieten we van de herfst in de Drôme.

PS 2: Onze website is vernieuwd, alleen nog nieuwe foto’s plaatsen. Nieuwsgierig? Kijk op www.masdeaaugusta.com

 

Read Full Post »

Gîtes en France

Voor de zevende keer huren we in Frankrijk zelf een appartement. De eerste twee keren was dat bij Nederlanders, later bij Fransen omdat we graag uitzicht op zee wilden. Nederlanders aan zee hadden we niet gevonden.

Op diverse websites zijn de verschillen meteen te zien: het is een allegaartje in veel Franse appartementen, de zitbank staat soms vlak voor het aanrecht, het kleurgebruik is op zijn minst bijzonder te noemen enz. Dit is geen waardeoordeel, over wat goed en slecht is. Het maakt mij vooral duidelijk hoe wij, ikzelf inbegrepen, ons laten beïnvloeden. Misschien door onze herkomst, door wat we oppikken uit tijdschriften, van tv en reclamefolders of door wat we zien bij anderen. Bij ons moet alles bij alles passen….( En natuurlijk: hier in Frankrijk zijn er ook prachtige interieurs te vinden, net zoals het omgekeerde in Nederland voorkomt…)

De gîte waar we deze vakantie doorbrengen is typisch Frans. De eigenaresse heeft echt niet bezuinigd op kwaliteit. Zo te zien heeft ze voortdurend dingen gekocht die ze mooi vond en niet eens bedacht of het wel nodig was. Dus het is overdaad én een samengeraapt geheel. Het bestek bestaat bijvoorbeeld uit 6 dure messen van Laguiole, de echte, allemaal in een andere kleur. De vorken en lepels zijn blauw en passen op zich mooi bij de slaset: een blauwe schaal met een couvert met een blauw zeegezicht. Er is een driedubbele set borden: 2 x 4 vierkanten van glas, 4 grote borden met klimopbladeren en blauwe en gele bloemen plus 2 x 4 borden met grijze en bruine bollen. Daarnaast beige soepkommen. De kopjes en schotels zijn geel gebloemd. Alles wordt opgeruimd in bovenkastjes waar je haast niet bij kunt, zo onhandig zijn die opgehangen.  In de minikeuken kun je je kont niet keren. Er zijn hier van die keukenblokjes te koop, die prima zijn voor een student: een kast van 1,20 x 60 cm, met een gootsteentje, twee elektrische kookpitjes, een koelkast en wat ruimte voor het afwasmiddel. Het is niks en kost ook niks, compleet voor € 280,- Als je aan de eettafel gaat zitten kan de koelkastdeur al niet meer open. Samen afwassen is ineens een heel intieme gebeurtenis…CUISINETTE ELECTRIQUE H93 X L120 X P60 CM

Vanwege het ruimtegebrek zetten we alle levensmiddelen en drank maar op de eettafel. Gelukkig is er een overdekt terras en kunnen we altijd buiten eten. En we hebben zelf onze Hartmannstoelen meegenomen, zodat we fatsoenlijk kunnen zitten.

In de woonkamer staat een –goede- bedbank, grijs met gele taxi’s uit New York. Erop liggen 2 kussen met streepjes in alle kleuren van de regenboog. De slaapkamer is een verhaal apart. Een tweepersoonsbed kan er niet staan, de 2 bedden worden gescheiden door een nachtkastje, zodat je allebei er nog net  in kunt kruipen. De grote kleerkast is zo ondiep dat er geen kleerhangers in passen. Er liggen maar liefst 8 hoofdkussens in plus 4 peluws. Door flink te proppen kunnen onze kleren er nog net bij…

Apelt - LIBRI - Sierkussensloop - Multicolor

De badkamer verdient die benaming nauwelijks. Er is een zitbad met een doucheslang die niet aan de muur kan hangen. Je staand even lekker afspoelen is er dus niet bij. Na het douchen is het bad glad, als een paling glijd ik daardoor alle kanten op. Rien heeft problemen met de wc: een grote boiler boven de pot maakt dat hij met een boogje moet plassen. Wat kun je dan blij zijn als je thuis onder een echte douche mag of staand kunt plassen…

Als we daar ergens op een brocante lopen, een rommelmarktje, ziet Rien een mooie bordenset. Hij vindt die leuk voor de studio die we deze winter gaan maken. Maar al mijn haren gaan recht overeind: geen sprake van! Het wordt geen samengeraapt zooitje, ook al moet de verbouwing met weinig geld gebeuren. En daar komt het verschil tussen Fransen en Nederlanders om de hoek kijken: wij willen dat alles bij elkaar past, van schilderijtjes tot placemats en bloempotten aan toe. Het liefst ook nog om de paar jaar alles nieuw.

Als een van onze gasten dit jaar per ongeluk een badhanddoek van ons mee naar huis neemt, schiet ik helemaal in de stress: mijn set van bruin/beige naar de mallemoer, want daar past toch geen blauwe handdoek bij??? Gelukkig begrijpt de Hollandse gast het en ze stuurt de handdoek per omgaande terug….

Eigenlijk is dat wel een beetje idioot, te ver doorgevoerd. De nieuwe studio zou ik zo kunnen inrichten met alles wat we nog op zolder hebben staan. Maar nee, het moet straks allemaal in hetzelfde kleurenpalet passen.

Wat hebben die Fransen het dan gemakkelijk: je gebruikt wat je hebt en koopt wat je mooi vindt. Als het functioneert, waar maak je je dan druk om?

En het meeste functioneert in onze Franse gîte…dus we maken ons niet druk en verkennen de nieuwe omgeving. Voor het eerst sinds jaren gaan we niet totall loss op vakantie en vanaf dag één genieten we van alles wat er te zien is. Zo gaan we met een zwaar gesubsidieerde bus naar Perpignan (  5  kwartier in de bus voor € 1,- pp) , reizen met de trein naar het Spaanse Dalimuseum, wandelen in een prachtig park rondom een oude dynamietfabriek en lezen allebei in 14 dagen zo’n 8 boeken uit.

Ondertussen bouwen we op papier ook al aan de nieuwe studio: wat moet er gebeuren, wanneer, door wie. En de kleuren weet ik al: roomwit met zonnig gele accenten, gecombineerd met veel hout.. Ja, typisch Nederlands, dat wel. We laten ons hierbij niet beïnvloeden door de Gîtes en France….

 Als ik dit opschrijf kijk ik eens kritisch naar onze woonkamer. Moet toegeven dat ie aardig  Frans wordt: een –mooie- eethoek, een bank met een plaid erover ( voor de poesjes, maar zo zie je niet dat ie qua kleur eigenlijk niet meer past), een salontafel die weg moet, plus een zwartleren fauteuil van mij en een versleten stoel van Rien.  We zijn het niet eens over die stoel: Rien wil hem niet missen en ik wil hem niet voor de vierde keer laten bekleden. En dus blijft ie gewoon staan… Een mooiere salontafel staat al in de wacht, die moet nog van een waslaag worden ontdaan. Maar ja, iedere dag wat anders te doen. En ondertussen is het mooi een Franse salon. Dus wat nou, met mijn commentaar op Gites en France….

Read Full Post »