Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2013

Toen we in 2001 krap 2 weken in Frankrijk woonden, kocht ik in mijn overmoed een dik boek over de geschiedenis van Die. Maar het duurde wel een paar jaar voor ik het kon lezen. In het Nederlands is het al moeilijk om te plaatsen wanneer de Neanderthalers ongeveer leefden, in het Frans ben je echt heel rap de kluts kwijt. Zeker ook als je bedenkt dat Fransen ongeveer 10 bijzinnen aan elkaar plakken. Maar uiteindelijk is het gelukt om te begrijpen wat er in dat boek staat. En dat is zo ontzettend  boeiend! Sindsdien verslind ik alle informatie over Die en haar geschiedenis. Op dit moment is het ook  weer smullen voor mij.

Dat er al eeuwen mensen woonden in deze omgeving, blijkt bijvoorbeeld uit de vondst van wat nu het Prehistorisch Museum in Vassieux-en-Vercors is. Daar werd een werkplaats gevonden waar 4500 jaar geleden al vuurstenen werden bewerkt.

Bekender is Die vanwege de overblijfselen van de Romeinen, die hier rond het jaar 0 woonden, maar ook in de eeuwen erna. Dat betekent dat je, als je ergens in de grond gaat graven, overal “de Romeinen” tegen kunt komen. Even een parkeerplaats aanleggen is er niet bij, dan moet eerst de bodem worden onderzocht door archeologen. Zoals in iedere grote (?) stad moet ook in Die het plein rond de kathedraal worden aangepast aan de moderne tijd. Ik hou mijn hart vast bij dit soort moderniseringen, want meestal komt het de oude, gemoedelijke sfeer niet ten goede. Maar eerlijk is eerlijk: de plannen zien er echt mooi uit. In de zomer komt er meer ruimte voor de voetgangers en worden parkeerplaatsen opgeofferd voor bijvoorbeeld bankjes. Het aantal bomen wordt uitgebreid, de kathedraal wordt meer uitgelicht, de gore toiletten vervangen door een fontein en het beeld van de “Marianne” gaat weer terug naar de vroegere plek ( tegenover het Café de Paris). Dit alles gebeurt in 2 etappes, om het voor de toeristen in de zomer prettig te houden.

zonage-d8561

Maar eerst zijn er de opgravingen. Zoals de krant met juichende koppen schrijft: 2000 jaar historie onder onze voeten. Bij mijn stadswandelingen vertel ik altijd dat de kathedraal door godsdienstoorlogen een aantal keren geheel of gedeeltelijk verwoest is. Dat daardoor bijvoorbeeld de linkermuur ook wel eens de rechtermuur van de kathedraal is geweest. En dat er naast de kathedraal een klooster lag, met een kloostertuin. Het wordt door de opgravingen ineens allemaal zichtbaar. Meer dan dat: er stond ook een huizenblok met 3 aan elkaar geschakelde huizen. Op een kaart van Napoleon waren ze wel te zien, maar de fundamenten lagen diep onder de grond. De specialisten vinden er ook een paar wijnkelders en een trap met verschillende treden. Een van die wijnkelders is meer dan 4,5m2 en is aan de binnenkant betegeld met geverniste wandtegels. Puntgaaf bewaard gebleven! Genoemde huizen stonden tegen een muur van het klooster, dat daar heeft gestaan tot het tijdens godsdienstoorlogen in de 15e eeuw werd vernietigd. In de kloostertuin heeft men ook de overblijfselen van een begraafplaats gevonden. Of er letterlijk en figuurlijk een verband is tussen het klooster en de massieve fundering van de klokkentoren moet nog worden onderzocht.  Dat geldt ook voor de sacristie, beiden de oudste delen van de kathedraal.IMG_0227-2-b2ba3

Daarnaast heeft men hier prachtige schilderingen gevonden, op het pleisterwerk van muren en plafonds, wel 10m2. Er zijn duidelijk bloemslingers, vogels en personen te herkennen, net als een sirene, half vrouw en half vogel. Een bronzen vaas, een aardewerken urn….een veelheid aan schatten komt uit de grond. Het moet dus wel om een huis van een heel rijke Romein gaan.

Nóg een opmerkelijke vondst: tussen de kathedraal en het Place du Marché ( bij “mijn” tabakswinkeltje) heeft men 12 gaten gevonden waarin palen hebben gestaan van verschillende galgen. Tot de 18e eeuw, dus tot aan de Franse Revolutie, werden deze voor executies gebruikt. Tegenwoordig niet meer voor te stellen….

En een typisch Franse afsluiter: Het zijn allemaal experts die ingehuurd zijn. Maar toch is er een strenge hiërarchie en moeten de werkers aan strikte eisen voldoen. De vondsten zijn “exceptioneel”, maar dat mag niet zo genoemd worden. Opmerkelijk, grandioos, magnifiek, spectaculair…dat mag allemaal wel. Maar exceptioneel betekent dat er andere specialisten moeten komen. Dat kost tijd en geld, en dus noem je het allemaal magnifiek….

De opgravingen hebben in ieder geval weer een stukje van de oude stad Dea Augusta blootgelegd.

PS. De  werkzaamheden aan onze eigen Dea Augusta vorderen ook gestaag. Na heel veel voorbereidingstijd brengt Dinges nu kleur in het appartement, Nozem heeft de badkamer betegeld en Jojo is inmiddels begonnen met een volgende badkamer. (Volgend jaar maken we nog een studio, nu beperken we ons tot het sanitair.)  De timmerman is eindelijk begonnen met het kozijn voor de gîte.  Hij was jaren geleden degene die het volgende advies gaf : Zeg tegen een Fransman nooit dat het geen haast heeft, want dan komt het niet voor elkaar. Nu ben ik degene die tegen hem moet zeggen: Het heeft haast ( na 3 maanden…). Onze Portugese boys kennen hem en weten dat het nu wel voor elkaar komt.

En Henri…zoals altijd is hij begonnen met zijn grondwerkzaamheden, hij werkt een uur, vertrekt en komt pas een paar dagen later weer opdagen. We kennen het, dus we beginnen extra vroeg aan hem te trekken. Op 5 maart moeten de muren rond het zwembad klaar zijn, op die datum beginnen daar de werkzaamheden.…

Gelukkig zijn de meeste Fransen wel stipt.. “La Grenouille” zegt dat hij op een maandag komt om de markiezen op te meten en exact op het afgesproken moment staat hij voor de poort, ondanks twintig centimeter sneeuw. ( Ze noemen hem de kikker, omdat dat het embleem van zijn bedrijf is.)  We kregen reclame van zijn bedrijf in de bus ;als een klant van hem de naam van iemand anders door zou geven en die persoon bestelt voor 28-2-2013 een markies, dan krijgt hij een etentje voor 4 personen à € 50,- pp. Mijn ex-baas, klant dankzij ons, is nog in Nederland als dit bericht binnenkomt. Wij waren al van plan de bestaande markies te vervangen en doen dat nu iets sneller. Wij vullen de bon snel in, hij het etentje en wij 15% korting. Vlug verdiend….

Read Full Post »

Deze uitdrukking stamt uit de 17e eeuw, dus niks nieuws onder de zon. Wij Nederlanders vinden wel vaak iets om over te klagen.  Op de camping bijvoorbeeld waren het weer en de temperatuur  iedere dag onderwerp van gesprek. “ Blijft het regenen?” “ Wordt het net zo warm als gisteren?” “ Wanneer komt nu eindelijk die zon eens?” Alsof wij een rechtstreekse verbinding met Hem van hierboven hadden…

“Heel Nederland” windt zich op, als er een weeralarm wordt afgegeven, terwijl de voorspelde ellende wegblijft. Dezelfde boosheid is er, als de sneeuw eerder komt dan werd verwacht. De schuld van alles wat minder prettig is, ligt kennelijk altijd bij anderen. Terwijl sommige situaties je gewoon overkomen en dan helpt klagen je niet verder.

Ik begin me steeds meer te ergeren aan het geklaag, zoals over de ouderen die moeten inleveren. Alsof iedereen boven de 65 jaar even armlastig is. Mag ik Koningin Beatrix als voorbeeld noemen om aan te geven dat het wat genuanceerder ligt? Is het erg dat haar pensioen een beetje lager wordt?

Ja, ik hoor ook bij die groep van ouderen, en ja, wij leveren ook stevig in. Om zomaar een paar dingen te noemen: Rien is de eerste die een maand later zijn AOW krijgt en ik moet er een vol jaar langer op wachten.  Riens eerste ABP-pensioen wordt meteen met 0,5% gekort, in april volgt een tweede korting. De Belastingdienst in Nederland weet ons te vinden: we betalen daar belasting en ook  hier. Men houdt geld in voor een ziektekostenverzekering, terwijl we ook in Frankrijk verzekerd zijn. Maar heb ik wel echt iets om over te klagen???

Het gemiddelde vermogen van de 65 plus-huishouding was in 2010, volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek,  € 247.000,-. Ouderen zijn, zo stelt zij, daardoor rijker  dan jongere leeftijdscategorieën. En volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau zijn in Nederland  „van alle leeftijdsgroepen 65-plussers het minst vaak arm”. Het NIDI, Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut, heeft onderzocht dat 2,3 % van de ouderen echt arm is en dat slechts 10%  zelf aangeeft moeilijk rond te komen van het pensioen. Ongeveer 65% geeft aan “gemakkelijk” rond te komen van het pensioen. Maar dat is niet wat je leest en hoort…

Nu heeft dat genoemd vermogen vooral te maken met bezit, een huis waarvan de hypotheek grotendeels of helemaal is afgelost. Stenen kun je niet eten, dus als het pensioen wordt verlaagd, dan voel je dat echt in de portemonnee. Maar het lijkt of alle klagers vergeten zijn dat ze dit vermogen voor een groot deel op konden bouwen dankzij die nu zo vermaledijde overheid. Want is dat huis niet meegefinancierd door de hypotheekaftrek?

Kijk naar de geschiedenis van ons eigen- huisbezit. Toen we nog studeerden, in 1973, was het huren van een kamer duurder dan de aanschaf van een woning. Ons poppenkasthuisje kostte net geen 20.000,- gulden, inclusief overname van de vloerbedekking, gordijnen en kachels. Het was een opknappertje en het landarbeidershuisje lag 20 km ten noorden van de stad Groningen. Met het Handboek voor de Doe-Het-Zelver vervingen we zelf de verrotte kozijnen. Toen we het behang eraf trokken, ging er een stuk muur mee. In het boek stond gelukkig hoe we dat konden repareren. De renovaties konden we bekostigen door vakantiewerk en een bijbaantje als caissière. De ingehouden loonbelasting kregen we terug. ( Even een zijstraat: van de overheid kreeg ik een studiebeurs die ik in 10 jaar tijd heb terugbetaald…)

Twee jaar later waren we afgestudeerd en moest het huis worden verkocht, maar wel met een meeropbrengst. Dat geld zetten we meteen in voor een fatsoenlijk bed en 2 stoelen uit de winkel in plaats van opgehaald bij de kringloop. Huis nummer 2 konden we bemachtigen met een tophypotheek en gemeentegarantie. Mijn salaris was 1200,- gulden netto per maand, als kostwinner, en dat was net beneden de bijstandsnorm. De betaling aan de bank bedroeg al de helft, dat was dus heel krap. Toen Rien driekwart jaar later ook een baan kreeg, hadden we eindelijk geld om de boel in te richten. Niet dat we ongelukkig waren, volstrekt niet. Vanwege ander werk gingen we na 3 jaar weer verhuizen. Deze keer lieten we een cascohuis bouwen. Nummer 2 verkochten we vlak voordat de huizenmarkt instortte, voor de dubbele prijs. Het cascohuis bouwden we zelf af, maar die investering hebben we nooit meer terug gezien: in 1987 zakte de huizenmarkt opnieuw in. Ondertussen hadden we een zgn. levensverzekeringhypotheek genomen: je hoefde ineens niks meer af te lossen. Alle rente was aftrekbaar, dus de staat betaalde mee aan onze luxe. Na een aantal jaren verhuisden we naar een woonboerderij. Toen nog niet zo populair, dus de prijs was lager dan van het huis dat we achterlieten. Dit vierde koophuis konden we voor ons vertrek naar Frankrijk met een flinke winst verkopen. Gelukkig, want een hypotheek in Frankrijk afsluiten, zonder inkomen, dat was pertinent onmogelijk. Wel konden we in Nederland een zogenaamde buitenlandhypotheek regelen, tegen de hoofdprijs. En….geen hypotheekaftrek, niet in Nederland, niet in Frankrijk. Maar het was de enige manier om Riens droom te realiseren. Niet piepen dus.

Kwamen, zoals een sportvriendin dat zo plastisch uitdrukte, “de gebraden eenden ons dus zomaar in de bek vliegen?” Nee, echt niet. We hebben er ons hele leven keihard voor gewerkt. Rien heeft 2 dagstudies gevolgd en later nog twee avondstudies naast een volledige baan. Ik 1 dagstudie en daarna 2 avondstudies. Een paar cursussen er tussendoor en allebei gedurende meer dan 20 jaar druk met verschillende bestuursfuncties, onbetaald. Daarnaast waren we iedere zaterdag bezig met het opknappen van huis en tuin. De omvorming van een boerenbedrijf  in een goedlopende camping was prachtig, maar tegelijkertijd slopend: wat een intensieve werkweken hadden we! Je mag dus stellen dat wij ons pensioen echt wel verdiend hebben. Maar hebben wij recht om te klagen, nu we gekort worden?

Laat ik voor mezelf spreken: Dankzij die overheid heb ik kunnen studeren, prachtige banen gekregen en een pensioen opgebouwd ( voor over 5 jaar….). Met o.a.  “mijn” belastingcenten heeft die overheid in Nederland een mooi systeem opgebouwd van relatief goede gezondheidszorg en goed onderwijs e.d. voor iedereen. En ik heb een eigen huis bij elkaar kunnen sparen. Is het niet billijk dat die overheid mij vraagt om wat in te leveren, nu er een crisis is?

De oudere bestaat niet, ouderen zijn geen eenheidsworst: de een is heel rijk, de ander echt arm en de meeste mensen zitten daar ergens tussenin. Een beetje nuance in de discussie kan volgens mij geen kwaad.

Klagers hebben geen nood, pochers geen brood. Dat betekent dat zij beiden hun situatie een beetje overdrijven. Misschien is het goed om eens stil te staan niet bij wat we inleveren, maar bij wat we allemaal nog hebben….

Wij hebben ze nog, onze mannetjes..

Wij hebben ze nog, onze mannetjes..

Read Full Post »