Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for augustus, 2011

Minpuntje(s) ???

Als ik begin aan deze column, op 14 augustus, zijn de plekken 1 tot 25 voor volgend jaar in de bouwvak bijna allemaal al gereserveerd door gasten die graag terug willen komen. Toch hebben we ook ieder jaar mensen die zich onmogelijk gedragen, het onmogelijke verlangen, of die  weinig begrip hebben voor de grenzen die we soms moeten stellen. En grappig, we worden óók om een andere reden aangesproken op onze regels: “ Te zot voor woorden dat je op moet schrijven dat het babybadje geen spoelbak voor de afwas is. Of dat  mensen de gootsteen netjes moeten achterlaten. Je bent toch te gast?” Zulk commentaar ontvangen we natuurlijk graag.

 

Het maakt me niet veel uit of ik voor 20 of voor 40 man kook. Een allergie voor gluten, koemelk, noten, een vegetariër aan tafel…ik probeer er rekening mee te houden. En dat is best ingewikkeld, want dat betekent vanaf de amuse tot aan het koekje of chocolaatje bij de koffie opletten geblazen. Wat ik weiger, is het maken van een kindermenu. Het is echt een vak apart om 2 verschillende menu’s tegelijk op tafel te zetten, dat beheers ik gewoon niet. Een enkeling probeert dan voor de kinderen een menu voor half geld te regelen, ter compensatie.

We hebben ervaren hoe dat werkt: door onze manier van uitserveren krijgen de kinderen hele porties van het voor- en nagerecht. Wie eet de rest op? Pa of Moe. Ik ben de volle mep aan voedsel kwijt tegen de helft van de prijs. Dan heb ik het nog niet over het feit dat vooral kleine kinderen het meestal niet leuk vinden om van 19 tot 22 uur aan tafel te zitten. Al zijn die er wel.

Sharon en Louise, 7 en 4 jaar oud, kwamen met een tas vol leesboekjes en een Nintendo DS. Dolle pret daarmee: Sharon speelde ermee, Louise ving af en toe wat kreetjes op: Kip zonder kop…Ze besefte nauwelijks wat ze zei, maar had de lachers wel op haar hand. “Sukkel”, riep ze, want ook dat verscheen op het scherm. Zij had nog geen DS, “pas als ik 6 jaar word, maar ik moet eerst nog 5 jaar worden”. Ik vertel haar dat we 7 kippen hebben, allemaal met een kop erop en ze kunnen ook nog kakelen. Ga morgen maar eens kijken. De andere dag komt ze,  gewapend met een zakje broodkruimels: “Mag ik de kippen voeren?”

 

De beide dametjes in de dop vermaken de hele tafel. Wat een domper als we daarna in discussie moeten met een andere moeder. Er is geen enkel begrip voor het feit dat we geen kinderprijzen hanteren. Ze vindt dat onzin, heeft ervaring op andere campings waar het wel kan, ze heeft zelf een eigen bedrijf enzovoort…Haar laatste woord: “ Ik vind het een minpuntje van jullie”.

Lange Jaap, die net de  was ophangt, heeft het allemaal gehoord en roept naar boven: “Kunnen we woensdag patat en appelmoes eten? “ Dan kunnen we er wel weer om lachen.

 

Een paar dagen later komt Pa binnen met ongevraagd commentaar, hij is namelijk vergeten tot hoe lang hij gereserveerd heeft.  Wij moeten dus in onze bevestiging van de reservering de data vermelden, anders weten de mensen niet meer wat  ze hebben opgegeven. Nou is dat onze fout niet, als mensen het zelf niet noteren, maar toch: het staat  al op het lijstje voor volgend jaar. C’est le ton qui fait la musique, bij Rien schiet dit in het verkeerde keelgat. Op de aankomstdag eisten ze namelijk ook al een pizza,

Want ze hadden dat doorgegeven. Ja, per SMS, en die hoor je maar te lezen.. Het zijn wat wij noemen catalogusmensen: Ik wil dit, ik wil dat en ik wil het vooral nu!

 

“Ik heb het helemaal gehad met jullie, je hebt alleen maar kritiek. Je kunt nu beter de receptie verlaten ,voordat ik boos word.”  En gek, ze worden ineens tam en Moe biedt zelfs haar excuses aan voor haar gedrag eerder. Nou oké, iedereen heeft wel eens een minder goeie dag.

Ik ben de laatste die dat niet (h) erkent.

 

Maar dan die Franse jonge man! We hebben een Nederlandse familie, ouders in de caravan, thuiswonende dochter met vriend in een tentje ernaast. Het jonge stel heeft het koud, dus dat slaapt de nacht erna weer in de caravan. Als Ma de volgende ochtend de caravan verlaat ziet ze tot haar stomme verbazing een tent op haar plek: de genoemde Fransen zijn om middernacht daar gewoon gaan staan en hebben ook meteen een weerwoord als onze gast dat niet leuk vindt. Dus mama meldt dat bij ons en Rien gaat erop af: dat het illegaal is wat ze hebben gedaan, maar nu ze toch bij ons hebben gekampeerd en gebruik hebben gemaakt van alle sanitaire voorzieningen moeten ze daarvoor de rekening maar even gaan betalen.

Dat doen ze bij vrijwilliger Ernie. Die ontvangt het geld en krijgt daarna in rap Frans te horen wat er allemaal niet deugt. Ernie begrijpt het niet en roept mij erbij. Met stijgende verbazing hoor ik de klachten aan: ”Wij Hollanders moeten goed begrijpen dat er een bordje “complet” hoort te staan. Een camping municipal hoort altijd mensen te ontvangen”. Zo tettert hij een eindje door. Ik wijs hem op het feit dat we geen camping municipal zijn, dat een gesloten hek ook voor Fransen betekent dat het gesloten is. Maar het maakt geen indruk, hij blijft maar doorfoeteren. Ik maak me breed en zeg hem dat het MIJN camping is, en dat IK bepaal wat de regels zijn. Geen enkel effect. Dan kom ik dreigend achter de balie vandaan: “En nu wegwezen, en rap! Allez vite!” Daar schrikt ie van en hij verlaat de receptie. Maar vanaf dat punt tot aan het hek blijft ie schelden en tieren. Wat hebben we weer een pret!

 

Soms zijn er hier alleen maar Nederlanders. De enkele buitenlander maakt het in dubbel opzicht spannend. Nu komen Suske en Wiske binnen, een paar Belgen met een minicaravan. Het lukt de man niet om het ding achteruit te steken op de plek ( mag ik niks van zeggen, ik moet voor een aanhangwagentje al hulp vragen). De aangeboden hulp weigert hij en het advies om de caravan niet op de wind te zetten ook. Daar komt ie dus snel achter. We moeten wel een beetje lachen om het stel: het sportbroekje van allebei is van de zeventiger jaren, lekker sportief omhoog gehesen en het shirt in de broek: dat ziet er romantisch uit…. Maar als de man in het sanitairblok onder de deuren kijkt waar zijn  vrouw is, gaat ie toch te ver: wij houden niet van gluurders…

En of de duvel ermee speelt: naast hen staat een Duitser, een man alleen met een hondje. Gewoon, een keurige heer en niks aan de hand. Hij bemoeit zich met niemand, heeft geen commentaar, maar levert ons bij zijn vertrek een wijze spreuk:

 

Gott beschütze uns für Sturm und Wind

Und fur Cämper die kein Cämper sind

 

Ook al maken we, net als iedereen, wel eens een minpuntje mee, het blijft toch leuk werk!!

 

PS: De volgende keer weer een recept.

Read Full Post »

Bijzondere mensen

Soms komen hier mensen binnen waarvan je denkt: passen die hier wel? De ene keer is het een heel verkeerde inschatting, een andere keer is dat voorgevoel volkomen terecht.

Zo kwamen hier eens een paar crossmotoren aanrijden. Ik was
daar in het begin een beetje huiverig voor, in mijn gedachten waren dat
allemaal leden van de Hells Angels en dus criminelen ( over vooroordelen
gesproken…). Inmiddels weet ik beter: tot nu toe hebben we hier uitsluitend
keurige motormuizen gehad. Maar toen was ik meteen op mijn hoede. De man deed
zijn helm  af en ja hoor, er kwam een paardenstaart tevoorschijn.

Zie je wel? Nog diezelfde avond bleken het alleraardigste en uiterst beschaafde mensen te zijn. Hij was zelfs uroloog in een Duits academisch ziekenhuis, heel wat anders dan een crimineel. (foto Van Dijke: www.jefotosite.nl). Op dit moment loopt er weer een man met een paardenstaart rond en het is hetzelfde verhaal:gewoon leuk, aardig en fatsoenlijk.

Eigenlijk hebben we daar veel van, van die normale mensen, pakweg 95% van onze gasten.  Maar de wat  “abnormale” , dus afwijkend van wat wij gewoon vinden, die leveren juist de leuke stukjes tekst op. En voor alle duidelijkheid: dat zijn niet allemaal slechte mensen.

Toch zijn er die op mijn zwarte lijst staan. Wat te denken van het volgende stel? Wij vinden zelf dat we een duidelijke
website hebben, met o.a. een uitleg waarom we geen dubbele bezetting per plek willen hebben. Als we dat bij de een toestaan, hebben we  namelijk ogenblikkelijk nog 10 verzoeken op ons bordje liggen. Dan staan we dit jaar lekker vol, hebben een dubbele omzet
en volgend jaar is ons vaste klantenbestand verdwenen. Immers, een rustige camping is het dan niet meer. Het is best lastig om  nee te verkopen, maar consequent zijn voorkomt ook veel problemen.

Bij toeval ben ik degene die echtpaar A ontvangt. Tussen neus en lippen door wordt mij meegedeeld dat ze een paar dagen logees krijgen. Ik wijs ze op onze regels – met name over die dubbele bezetting- en zeg erbij dat we een oplossing willen zoeken, als zij de betreffende data doorgeven. Nooit meer iest over gehoord…Daarop komt de volgende vraag: onze zoon neemt over 2 weken de caravan over en wij gaan dan zelf met een tent verder.  Mogen wij 1 nacht bij elkaar in de caravan slapen? Dat is tegen de afspraken in, maar oké, laten we niet moeilijk doen. Na 2 gezamenlijke nachten gaan de ouders weg.  En wat schetst onze verbazing?? Pa en Moe zijn ’s ochtends vertrokken, en zitten s’ middags prinsheerlijk weer bij de kinderen. De auto staat niet op het bezoekersterrein, maar naast de caravan. Boven bij ons huis kunnen wij weer letterlijk meegenieten van de o zo leuke Pa.

Rien stapt erop af en aan zijn loopje zie ik het al: foute boel. Binnen een minuut zijn ze vertrokken. Als ze nog een keer de regels gaan
overtreden, haakt Rien zo hun caravan achter zijn auto en zet hem op de parkeerplaats bij de Intermarché…

Meneer De B. is ook een verhaal apart. Het eerste jaar rijdt hij bij aankomst met zijn auto bijna de receptie binnen en stapt uit, gekleed in  een zwembroekje dat 10 jaar geleden misschien nog paste. Nu zit er een spaarpot aan de achterkant en aan de voorkant bungelt
er een bierbuik overheen. Het jaar erop heeft ie een nieuwe auto. Als ze op een avond na 22 uur aankomen is de poort gesloten. Of
Rien hem maar even open wil doen, want hij wil de auto niet op de parkeerplaats hebben. Nou, dan kan Rien héél kort antwoorden…Dat ze toch weer terugkomen, verbaast ons dus . Bij aankomst hoeft hij geen welkomstdrankje en geen informatie, want hij weet alles al. Ook goed. Tot hij de volgende dag na 6 uur zich meldt bij de receptie, om brood te bestellen. Ja, die bestelling is om 5 uur de deur al uit.
Boos natuurlijk, want dat had ie nou net weer wél willen horen.

Maar ook keurig- ogende mensen kunnen het bont maken. Twee echtparen gaan naar een concert en vragen of de poort voor hen langer open mag blijven. Dat doen we niet, want juist als het donker is scheuren Franse kampeerders zo illegaal je terrein op. Om half 11 ’s avonds wordt er bij ons thuis aangebeld. Ik schrik, denk dat er iets ernstigs aan de hand is met een gast. Maar nee, een mevrouw -van top tot teen in het wit gekleed- staat voor de deur: of ze toch met de auto door de poort mogen, want anders worden haar witte
schoentjes vies. Ik ben volkomen perplex en roep Rien erbij. Ineens bedenkt mevrouw een ander argument: de tweede dame van het gezelschap is slecht ter been. Rien zegt: “Oké, ik doe even mijn schoenen aan, kom met mijn auto naar de poort en breng u naar uw plek”. Immers, als de beheerder over de camping rijdt is dat  toch anders. Maar bij het hek aangekomen rijden de beide auto’s net er doorheen, met geweld dus open gemaakt…

Rien is razend en bijt ze toe “ Morgen mag u vertrekken, ik maak de facturen wel even in orde”. De volgende ochtend al heel vroeg maken ze hun excuses bij Rien, ze beseffen dat ze over de grens zijn gegaan.

Inmiddels is dit ons 10e seizoen en nog nooit hebben we een gast echt verwijderd van de camping, gelukkig maar.

Tot slot nog een leuke uitsmijter. Vaste gasten Jason en Guusje hebben zich vorig jaar bijzonder geërgerd aan hun buurman, meneer V.
Deze was al 2 keer onderwerp in een column, door zijn gedrag toen en later door zijn idiote recensies op bepaalde websites.

In de zomer is er op vrijdagavonden in Die van alles te doen: avondmarkt, muziek, modeshow etc.. De halve camping loopt er rond of zit op een terrasje. Guusje en Jasons zitten bij Café de Paris, bestellen een pilsje en krijgen dat meteen in een bierglas geserveerd. Naast hen zit een groep Nederlanders steeds te hengelen naar de aandacht van de ober, maar die slaat hen consequent over. Uiteindelijk brengt hij de gevraagde biertjes, in plastic glazen. Op hoge toon wordt dit door de groep geweigerd. Drie keer raden wie erbij
zit??? Meneer V…Kennelijk heeft ie zich daar ook misdragen, want deze ober heb ik nog nooit boos gezien.

De allerlaatste, voor als u denkt dat wij ons alleen maar zitten te ergeren: Vorig jaar werd onze schoonmaakster van het sanitair een
paar keer flink nijdig, omdat ze bij het legen van de maandverbandbakjes in een mensendrol greep. Ze heeft zelf honden en katten, dus uitwerpselen van dieren kent ze wel. We liggen helemaal in een deuk en zien het voor ons:  Je moet nodig naar het toilet, je doet wat je
moet doen en dan vis je met je blote handjes je productie eruit om het in een afvalbakje te gooien. Dan spoor je toch niet?

We huilen werkelijk van het lachen. Dank je wel, bijzondere mensen, voor deze pret…

Plat Mediterranée à la Jacqueline

600 gr. vlees ( =kip, merquez en lamsvlees, elk 200 gr), 2 uien, 2 tomaten, 15 gr. koreander, 6 eetl. olijfolie, 1 theelepel gemberpoeder, 1 theelepel peper, zout, een paar saffrandraadjes, 1 winterwortel, 1 courgette, 1 kleine spitskool, 1 gele paprika, 400 gr. kikkererwten , couscous of rijst.

(recept is voor 4 personen. Indien meer, reken dan 150 gram vlees p.p, maar doe iets zuiniger met de groenten)

Kruid het lamsvlees en de kip met peper en zout en braad  het in de olijfolie, ongeveer 3 minuten per soort.  Braad ook de merquezworstjes even mee. Strooi er de gemberpoeder en saffraan overheen.  Voeg water toe, zodat het vlees net onder staat en laat dit ongeveer 30 minuten stoven. Bak ondertussen  ui, tomaat en koriander en doe dit erbij. Voeg ook de in stukjes gesneden wortel en courgette toe, daarna de reepjes spitskool  en paprika. ( Ik vind het lekker om alle groente even aan te bakken) .Voeg de schoongespoelde kikkererwten toe en laat het geheel nog een keer 30 minuten stoven. Eventueel wat peper en zout toevoegen. Let op:  wees zuinig met vocht toevoegen.

Officieel hoort dit gerecht met couscous geserveerd te worden, maar met rijst kan ook.

Eet smakelijk, denkend aan Domaine du Mûrier….

Read Full Post »