Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2011

Groei en Bloei

 

In mei 2001 viel ik als een blok voor onze boerderij met de akkers vol wuivende korenaren. Maar koren geeft weinig schaduw, hoogstens 2 kontjes, voor een camping een beetje weinig. Dus de eerste buitenklus bestond uit het planten van 2300 struiken en 50 bomen. Op pakweg 3 hectare vond je die nauwelijks terug. Het was meteen een snikhete zomer en om de investering niet
volledig om zeep te helpen, moest er veel gesproeid worden.

Ik krijg daar nu nog nachtmerries van als ik er aan denk: weken, echt wekenlang hebben we elke struik besproeid, 40 uur per week, stuk voor stuk. Als je achter klaar was, kon je vooraan weer beginnen. Het  naarste was, dat het onkruid sneller groeide dan de struiken…Sommige gasten hadden medelijden met ons, die namen het soms een uurtje over. En onze vrienden Anne en Herma kwamen speciaal uit Nederland om 2 hele weken te helpen.

Nieuwe gasten kwamen kritisch binnen: Moeten we op die prairie staan?  Nou, we blijven een nachtje en dan zien we wel verder. Maar als ze de verkoelende wind ’s middags mee hadden gemaakt, werd de schaduw als argument ineens minder belangrijk.

 

Inmiddels is hier veel veranderd. De Platanen zijn meters hoog, de struikenrijen 6 meter dik en pakweg 4 meter hoog. In de winter moet er zelfs al fors worden gesnoeid.

Deze week kregen we een prachtig compliment van een man die vroeg: Mag ik een andere plek? Hier is teveel schaduw….Nu staat hij in de volle zon bovenop de bult, waar de bomen en struiken nu hun tweede groeiseizoen ingaan. En zijn schaduwplek wordt meteen ingenomen door mensen die al “in de wacht” staan.

 

Dit jaar hadden we in april vrijwilligers met echt groene vingers. Meestal helpen ze ons twee keer per jaar gedurende een paar dagen,
vooral met snoeiwerk, in ruil voor een gratis caravanstalling. Dat vinden wij een goeie deal, maar zij vinden het kennelijk wat te weinig. Bij ieder bezoek nemen ze ook nog een auto vol planten mee, graven ze zelf in de grond of zetten ze in potten. Het wordt daardoor ieder jaar mooier. En het blijft ook zo prachtig dankzij de andere vrijwilligers, die iedere dag opnieuw alle planten van water voorzien.

 

Onze gasten genieten er ook van, sommige wel heel letterlijk. Sinds een paar jaar hebben we een kersenboom. Het eerste jaar zaten
er 5 kersen aan, het tweede jaar waaide alle bloesem eraf. Vorig jaar hadden we twee handjes en dit jaar een boompje vol. Zo gauw we even niet keken, werden ze geplukt door anderen. Daar baalde ik van: terwijl de kersen aan mijn eigen boom hangen, moest ik ze voor de table d’hôte gaan kopen. En dan komt ineens zo’n snoeper te pas: zijn zonnebril valt ongemerkt van het hoofd en die vinden wij.
Een paar dagen later komt iemand ernaar vragen, met een kersenrood hoofd…Dolle pret voor ons.

En we hebben nog meer lol: een gast van 2 jaar geleden kiest nu voor een andere camping, vanwege de aanwezigheid van een zwembad daar. Maar het paar komt even bij ons kijken en wil wel meteen meedoen met de “hotte de tabbel”. Helaas, onze table d’hôte is alleen voor eigen gasten.

 

Door de vorige column, waarin ons bedrijf een oudelullencamping wordt genoemd, hebben we een hele avond schik bij de table
d’hôte. Het begint ermee dat iemand zich afvraagt hoe het er over 5 jaar uit zal zien, als hetzelfde publiek nog steeds bij ons komt. Dat wordt dus asfaltpaden maken voor alle rollators, een oplaadstation voor de gehoorapparaten en de accu’s van de elektrische rolstoelen. Een stoeltjeslift, zodat mensen toch nog naar de rivier kunnen. Middenin, op het veld waar nu nog alles mag groeien en bloeien, komt een zorgcentrum: de pedicure, een fysiotherapeut, massagesalon, misschien een dokter en een tandarts ( want er rollen nog wel eens wat kronen uit). Een dominee, die hier nu kampeert, suggereert een urnenveld te maken, met een naambordje erbij:”De laatste eer.”

We grappen er nu om, maar in de natuur gaat hetook zo: na de groei en bloei komt de verwelking. Maar daar staan we maar liever niet bij stil…

 

PS. De volgende keer weer een recept….

 

Read Full Post »